Atrás
A EVOLUCIÓN DA MÚSICA TRADICIONAL GALEGA

. O acordeón.

Descripción.

O instrumento consta de tres partes fundamentais:


· O teclado (similar ao dun piano).
· A botonería (que contén os baixos con distintos tipos de acordes, para facer as harmonías).
· O fol (que se presiona para que suministre o aire ás lingüetas metálicas que ten o instrumento no seu interior). Estas lingüetas vibra, producindo o característico son.

Modelo de acordeón con teclado

Historia.

Foi inventado no 1829 en Alemaña. Sen embargo, conta cunha serie de antecesores que se remontan á idade Media. Falamos de instrumentos como a organeta, que xa tiña un teclado vertical e foles para a man esquerda, ou o realexo renacentista. Este último estaba baseado no mesmo sistema de lingüetas vibrantes que o actual acordeón.
Os primeiros aparatos eran moi sinxelos, e tiñan uns poucos botóns a cada lado, pero supuxeron unha verdadeira revolución no marco da música popular, xa que permitían facer melodía e harmonía, sendo moi manexables.
Ao mesmo tempo que aparecía o acordeón de teclado e aumentaba o tamaño do instrumento, facíase cada vez máis frecuente nas foliadas, troulas e tamén nas mans de cegos e mendigos.
Hoxe está moi estendido o seu uso polo norte da península (sobre todo en Euscadi), e tócase en orquestras, grupos folk e tradicionais.
Existen moitos tamaños, pesos e posibilidades, que abranguen desde a sinxela concertina hexagonal ou acordeón de concerto.